آمد بهار و بی گل رویت بهار نیست....
اگر دل به یادش بهاری نمی شد گل شعر من آبیاری نمی شد
کسی گوشه سینه ام نی نمی زد واحساس من نیز جاری نمی شد!
به گلبرگ گلها قسم می خورم من که بی او دل من قناری نمی شد
از اول اگر دل به او بسته بودم دل من اسیر نداری نمی شد
خدایا چه می کردپاییز با من ! اگر دل به یادش بهاری نمی شد؟
